het is net alsof je verdrinkt, verzuipt, verwatert,
niks houdt je tegen, je valt, je verliest jezelf,
alles vergaat in vergetelheid.
je komt nog eenmaal boven water
je probeert je te redden, je klampt je vast aan die laatste strohalm,
iets roert zich, raak je terug weg uit dit bodemloze dal?
je probeert, je tracht, je krijgt goede moed.
alles in de doofpot, de vergeetput,
verdringen, verdrukken, weg ermee.
maar net als alles terug op z'n pootjes lijkt te belanden
zink je voor een tweede keer
dieper weg in de herinneringenput deze keer, je kan het niet
vergeten, alles steekt opnieuw de kop op, je verleden,
het haalt je in, daar lig je dan
verloren, vergeten, verwijderd uit de twijfelachtige zekerheid
misschien kom je nu niet meer boven water en wordt je niks anders dan
een cijfer in de statistieken, een paragraaf in een krant
of je vindt een allerlaatste reddingsboei
en je weet je terug naar het vasteland, onder de mensen te begeven
misschien
als ik het antwoord weet, zal ik het je laten weten,
als ik nog kan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten